Het wordt een beetje eentonig maar we lopen de hele dag weer door de graanvelden en komen wel door dorpen maar een bakje homaar tot twee uur ’s middags hebben we niets kunnen eten of drinken en als we dan op een dorp toe lopen hoop je iedere keer dat er wat open is.
Het lopen over deze C-weggetjes heeft als voordeel dat er heel weinig verkeer is maar tevens het nadeel dat er weinig tot geen horeca is, gelukkig zijn de mensen die we vragen om onze waterfles te vullen vriendelijk genoeg dit te doen.
Af en toe hebben we geluk dat er een appelboom of perenboom langs de kant van de weg staat waar we even kunnen hofkesjonge, maar ook komen we wel veel toarnbeien tegen waar we dan lekker van smullen.
yn e gleone sinne komme we oan yn Arcsis sur Aube oant op e trie ta ut wenne en dan blijkt dat de camping nog 8km verder is g.v.d. sorry heer, vergeef het mij, maar dan naar 200m komt er weer een bordje camping.
Ik kan wel schreeuwen van blijdschap en even later lopen we de camping op over de de brug over de rivier de Aube waar we onze rugzak af kunnen doen en ons aanmelden. Dan komt er een klein mannetje aan met een witte baard, ik zeg tegen Rein dat is een Nederlander en met een grijns van oor tot oor roept hij: “aha pelgrims, kom maar gauw mee dan zal ik jullie eerst iets in schenken!”.
Lekker in de schaduw wil hij alles weten over onze plannen en zal hij alles zo regelen dat we het naar de zin hebben zo ook heeft hij een speciale plaats voor de tenten van pelgrims waar ’s morgens de zon het eerst is, kortom we worden in de watten gelegd wat een hartelijk welkom.
Opeens komt zijn compaan en zet een ijskoud potje bier voor ons neer, “Jaques is de naam” zegt hij en daarbij legt hij een paar douchemunten voor ons neer, “hebben jullie ook nog was? Mijn vrouw wast het wel even.”. Na een gezellige avond gaan we naar bed morgen richting Troyes.
welte.
Rivier de Aube in Arcis sur Aube
Camping in Arcis sur Aube, met Ton Hermans als campingbeheerder
De Santiago Swalkers 