Met een petit dejeuner in de roppert vertrekken we en zien het landschap een beetje veranderen in wat minder graan maar meer bomen weiland en vee en gouw zweten we weer als otters het is weer heet.
Het is weer maandag en eigenlijk is dit toch wel een rotdag want er is dan ook echt niets open niet een winkel, niet een cafe, kortom nul komma niks, dus lopen en nog eens lopen en als we aan komen in Montigny les Monts is er volgens het routeboekje een camping en een gite, niks camping maar wel een gite die vol is. In dit soort momenten is het wel eens balen je bent moe en met te weinig eten in de roppert kan de stemming gauw omslaan in irritatie, dus oppassen!! Maar dan komt de voorzienigheid weer om de hoek kijken Rein is met de vrouw van de gite aan het praten en ik ben op zoek naar een andere mogelijkheid en wat we niet weten is dat Rein met de vrouw van de burgemeester en ik inmiddels met de burgemeester zelf aan het overleggen ben.
In dit soort situaties mag men als pelgrim altijd een beroep doen op de pastoor of de burgervader en deze man is zich daar ook goed van bewust en na een aantal telefoontjes wijst hij ons het dorpshuis aan waar we de beschikking hebben over een complete keuken met alles erop en er aan toilet en wc. Eten, ja eten, we hebben nog niets en er is ook geen winkel in het dorp. “pas problem mijn vrouw rijdt wel even met jullie naar de supermarkt in een dorp 6km verder op.”. Prachtige mensen ook in Frankrijk waar we wel eens van zeggen dat ze stug zijn, zo zie je maar weer generaliseren is beslist niet goed, en zo loopt de dag weer in positieve zin ten einde we hebben weer 30km gelopen.
welte.
Dorpshuis in Montigny les Monts
De Santiago Swalkers 