Mont Marsan is een grote stad op de route van ons maar ligt nog op 48km dus te ver om in een dag te lopen dus we moeten maar weer afwachten waar we vannacht terecht komen.We zitten eigenlijk een beetje in een dib we lopen weer langs de grote weg maar het gaat niet van harte het is zo enorm druk en er is weinig ruimte om veilig te lopen.We schrikken ons soms te pletter zo dicht de autos bij ons langs komen en vooral als ze bij inhalen achter ons vandaan komen je ziet ze dan ook niet aankomen.
Als we aankomen bij een wegrestaurant zitten we eigenlijk in de put en is de stemming niet opperbest we zijn zelfs zover dat we een vrachtautochauffeur vragen of we een stuk mee mogen rijden.Hij wil dat niet dus wat dan, weer doorlopen of nog meer mensen vragen om een lift,maar ook dat lukt niet. Als je in zon stemming bent is het nodig jezelf aan te pakken en een besluit nemen hoe verder te gaan.We gaan weer naar de overkant van de weg en nemen de grote weg maar na een km of 7 zoeken we de C weggetjes weer op waar we geen last hebben van het drukke verkeer en niet voortdurend om hoeven kijken.
In Villeneuve de Marsan horen we van een aardige vrouw dat er in Bougue een refugio is maar dat we in de Mairie maar moeten vragen of ze willen bellen of er nog plaats is,dus zo gezegd zo gedaan.Nadat ze ons verzekerd heeft dat er plaats is gaan we weer onderweg naar de refugio die nog wel 10km verderop is en we inmiddels al een kleine 30km gelopen hebben.
Halverwege rijdt er een auto ons voorbij en een eind verder draait hij en stopt vlak achter ons dus dan denk je wat moet die van ons, als hij bij ons is stelt hij zich voor als de beheerder van de refugio en zegt, leg je rugzakken maar in de kofferbak en ga maar zitten. De beheerder op zich is al een verhaal hij wil alles van ons weten en bij eindje besluit heeft hij niet zon hoge pet op van wat en hoe wij de route lopen maar hij heeft wel alles wat een pelgrim nodig heeft, onderdak eten, en morgenvroeg ontbijt.
welte.
Refugio in Bougue
De Santiago Swalkers 