Nadat we de refugio schoon hebben achtergelaten vertrekken we met de bedoeling om naar Sauveterre de Bearn te lopen maar al lopend veranderen er plannen alle dagen weer ,er is niets te eten of te drinken onderweg, niet eerder dan in bovenstaand dorp.
Als we daar aankomen is er allemaal drukte de cafes zijn open en er lopen vrouwen in een soort klederdrachtkostuum rond en de mannen in een zwarte broek en wit overhemd met een rode zakdoek om de hals.We zien de laatste dagen ook steeds meer aanplakbiljetten voor het stierenvechten wat ons herinnert aan dat we door Frans-Baskenland lopen,we zitten lekker te smikkelen en koffie te drinken tussen de Fransen die al aardig luidruchtig zijn maar wel op de goede manier.
Onderweg veranderen de plannen zoals ik zei misschien kunnen we vandaag de 12km naar St.Palais er wel bij doen dan zijn we weer een dag eerder in St.Jean.Pied de Port en kunnen we op 1 september de Pyreneeën over steken. Om 17.45uur zijn we in St.Palais waar we vragen of er een refugio is waar we kunnen overnachten en krijgen als antwoord dat we bij de paters Franciskanen terecht kunnen in het klooster.Dan gaat er bij mij een lichtje branden en herinner ik mij dat er afgelopen winter in een uitzending van de EO ook een klooster voorkwam waarin de pelgrims kunnen overnachten,spannend voor de eerste keer in een klooster.
Heel hartelijk worden we ontvangen maar we mogen niet te luid praten want de vesper is aan de gang en ja hoor we horen de paters zingen,als we dan uit het kantoor komen en achter de vrouw aanlopen doet ze een deur open en staan we in de buitenlucht waar een vierkante tuin is die omsloten wordt door een met zuilen gebouwde rondgang.
Dit heb ik eerder gezien zeg ik tegen Rein en ja hoor dit is hetzelfde klooster, afijn we worden naar onze kamer gebracht waar we worden ingelicht over de verdere zaken,en dan gaat ze met ons door het hele klooster, eetzaal, bibliotheek, keuken enzofoort. We zitten om half acht met zn achten aan tafel met als gastheer pater Yannick, en laten ons de soep, de eend, brocoli, sla en pudding goed smaken. Terwijl we eten moet ik onwillekeurig denken aan Tante Zuster die in Bussum woont met het verhaal van Rein die als we daar op bezoek zijn en we eten daar alle over gebleven pudding krijgt toe geschoven.
Het was vandaag een pittige tocht (35km)Rein is alvast naar bed en ik ga het dagboek nog even bijwerken en op de rondgang een sigaretje roken en dan valt het op hoe stil het hier is en als ik klaar ben is het donker en kan ik de goeie deur niet vinden heel even paniek maar even later vind ik de goeie.Vermeldenswaard is nog dat hier maar ook in de dorpen waar we doorlopen net als in Friesland alles in twee talen staat aangegeven n.l Frans en Baskisch.
De fotos laten een gezicht op de Pyreneeën zien vanaf een hoge berg waarover de route ons leidt en waar een kapel staat met een uitzichttafel met de diverse pieken van de Pyreneeën het heet daar Vue des Pyrénées depuis la chapelle de Soyarce.
welte.
Oude brug in Orthez, met Rein op de brug
Onderweg met Saint-Jacques
Uitzicht op de pyreneeën
De Santiago Swalkers 