Woensdag 15 september

Terradillos de los Templarios-Reliegos 44km.
Gisteren zijn we in een betrekkelijk nieuwe refugio aangekomen waar we een kamer toegewezen kregen met nog andere pelgrims,ik sliep met een Spaanse man en vrouw op een kamer,en Rein sliep ook met andere pelgrims op een kamer.Eigenlijk is dit wel luxe want het is meestal dat er veel meer in een ruimte slapen,ze zijn om 5.30 uur wakker en vertrekken om 6.15uur.Als wij even later ook gaan is het nog aardenacht en Peter die met ons loopt heeft een thermometer bij zich die aanwijst dat het 6 graden boven nul is dus het is flink koud en het regenjasje van Rein doet weer goede dienst.
Het is glashelder de sterren zijn nog niet van de lucht en in het oosten is de hemel mooi rood gekleurd dus dit zijn bijzondere momenten van de nieuwe dag,en wanneer de zon dan heel langzaam boven de horizon verschijnt denk ik af en toe wat zijn we gelukkig dat we dit kunnen doen.
De stad die we verlaten hebben heeft net als meerdere plaatsen de toevoeging los Templarios wat verwijst naar een ridderorde die van de tempeliers,deze orde was aanvankelijk bedoeld als puur militaire orde om het heilige land te verdedigen.Al spoedig streden ze echter ook op andere fronten voor het christendom,zoals in Spanje tegen de moren,later werden ze ook aangeduid met de naam Maltezer ridders.
Als we door Sahagún lopen komen we bij de pelgrimsherberg langs waar het beeld staat van de pelgrim, een in brons gegoten beeld,maar ook bezienswaardig zijn de beide kerken,de San Tirso en de San Lorenzo. Twee Romeinse legionairs die als martelaren stierven aan de oever van de Cea,Facundus en Primitivus ter ere van hen werd een benedictijnerklooster gesticht dat zich in de loop van de tijd ontwikkelde tot een van de belangrijkste van Spanje,de naam Sahagun is ontstaan uit Santfagunt,plaats van Facundus
Helaas is het klooster al lang verdwenen, alleen de toren van de kerk en een boog van het latere benedictijnerklooster,de Arco de San Benito,zijn bewaard gebleven.
Terug naar de weg, de oude route van Sahagún naar El Burgo Ranero,een authentiek deel van de St.Jacobsroute,loopt door zacht glooiend land,helaas lopen we vrij dicht bij een autowegweg langs wat vaak ook duidelijk hoorbaar is.
Rode leem waar we ook kijken – op de uitgestrekte vlakten met akkers,op de paden en wegen,en als bouwmateriaal voor de huizen,de eentonigheid van het landschap(de meseta) wordt onderbroken door ondiepe beekdalen,waar populieren en platanen groeien met daarbij af en toe picknickplaatsen overigens zonder drinkwater.
Het laatste stuk krijg ik last van mijn voeten maar we moeten nog 13 km naar Reliegos het is dus even doorbijten,door het hoogte verschil kunnen we het dorp niet zien liggen dus lopen,maar ook nu weer komt er een eind aan de etappe en strijken we moe maar voldaan neer in de herberg.
Michel zijn vader Peter loopt morgen de laatste etappe mee naar Leon omdat hij weer aan het werk moet.

welte.

images/Afbeelding 051.jpg
’s Morgens vroeg op de Meseta bij Terradillos