Vrijdag 17 september

Leon-Hospital de Orbigo,38km.
Deze morgen staat in het teken van het afscheid van Peter sr. het begint al bij het opstaan, hij is wat stil en al heel vroeg in de kleren en de stemming is wat bedrukt, nietemin komt dan het afscheid in het lamplicht op straat voor de ingang van de herberg. We omhelzen elkaar en wensen hem sterkte toe voor de reis naar huis en als we tot slot nog een keer omkijken staat hij ons uit te zwaaien en dan zijn we weer onderweg.
Nadat we de oude stad uit zijn gelopen komen we in de buitenwijken van Leon en lopen zo lijkt het wel door een eindeloos industriegebied,gelukkig is er en restaurant waar we kunnen koffiedrinken en wat eten.Bij Virgen del Camino kunnen we twee kanten om de ene weg loopt bij de N120 langs kaarsrecht op het eindpunt aan, de andere is de route over de Páramo de hoogvlakte met een hele mooie vegetatie zoals lavendel,brem,en in mei en juni grote aantallen orchideeën
Overal zie je struiken en donseiken die laag blijven omdat de wind hier op de hoogvlakte vaak hard is en daardoor de groei belemmerd,verder zijn er wijngaarden die niet erg veel voor stellen het lijkt wel dat er niet veel meer mee gedaan wordt.Als we in Villar de Mazarife aankomen zien we weer de ooievaarsnesten op de kerk die ook hier al verlaten zijn,ook staat er een groot kunstwerk aan het begin van het dorp waarop de gemeenten langs de St.Jacobsroute staan afgebeeld.
Zoals op de foto te zien is lopen we door een omgeving waar veel mais verbouwd wordt en waar voor de irrigatie een heel netwerk van betonnen waterlopen gemaakt is,dit is ook wel nodig omdat het hier erg droog is.Deze waterlopen sluiten weer aan op kanalen waaruit het water opgepompt wordt en deze kanalen halen hun water weer uit de Rio’s die hier door het landschap stromen.
Als we Hospital de Orbigo naderen komen we over de langste brug van de camino,waar zich de geschiedenis van de ridder Sueros de Quiñones heeft afgespeeld.Ieder jaar,sinds het jaar 2000,wordt hier de paso honroso,een toernooi voor ridders als toeristische attractie opgevoerd waaraan een groot aantal inwoners van de stad meedoet, gehuld in middeleeuwse kledij.
Als we door de straten lopen zien we meerdere herbergen waar we er een uitkiezen die door particulieren gerund wordt,het blijkt dat het dit jaar helemaal verbouwd is en er prachtig uitziet,geen nee te koop,mooie ruime keuken met alles erop en eraan,goede slaap gelegenheid,computer,wasgelegenheid,douche’s, recreatiezaal, enzofoort.
Een tijdje geleden hadden Michael en ik afgesproken dat we een keer zouden koken en omdat er winkels in de stad zijn en het gebruik van de keuken mogelijk was moest het vanavond wezen.Om half vijf gaan de winkels open dus ik erheen het is en kleine supermarkt waar alles te koop is,als vooraf nemen we een salade mixta,sla met ui,paprika,augurk,ei,sardientjes,olie en azijn is in voorraad in de keuken.
Als hoofdgerecht krijgen we bruine bonen met spek, ui, mosterd, en als toetje jochurt en voor Rein een creme fraiche, maar ja als ik in de winkel sta zoek ik alles op maar kan niet alles vinden, dus loop ik naar een mevrouw die tot mijn verbazing heel goed Engels spreekt en een aantal boodschappen weer in het rek zet en terug komt met andere dingen.
Ja, zegt ze de bonen zijn niet de juiste en ook het spek is eigenlijk niet het goede spek,ze vertelt dat ze wel aardig de Hollandse gerechten kent en ook zegt ze dat het een voedzame maaltijd wordt, met nog wat eten voor morgen kom ik terug in de herberg waar we met het eten beginnen.
De jongens zijn enthousiast en willen allemaal meedoen, dus verdeel ik de taken, zo doet Rein weer wat hij altijd doet n.l. de sla en de uien, Michael de paprika, de vis, en de bonen, Peter maakt de tafel klaar en ik bak het spek en kook de bonen.Bij ons aan tafel zitten twee Deense dames (middelbare leeftijd) die ook hun eten klaar gemaakt hebben en de teveel aan sla en paprika krijgen,het is een gezellige boel, eindelijk hebben we weer eens een gevoel dat we”VOL”zijn.
In de herberg is ons verteld dat we als het donker is beslist even naar de brug moeten lopen omdat deze prachtig en heel sfeervol verlicht is, dus na afwassen lopen we naar de brug maar omdat het nog niet donker is gaan we naar het kroegje dat aan het begin van de brug is en kopen daar een lekker biertje.Als het dan donker is gaan de lampen aan en heeft men inderdaad niets teveel gezegd de brug is prachtig verlicht zodat Rein mooie foto’s kan maken.

welte.

Een mozaïque in Villar de Mazarife

Kunstmatig irrigatiekanaal

Langste brug op de Camino in Hospital de Orbigo

Ooievaarsnesten op de kerk

Brug bij donker