Palas de Rey-Arzua-Pedrouzo, 48km.
De laatste dagen lopen we door echt boerenland hoewel het maar kleine dorpen zijn is er wel veel te zien je komt er van alles tegen, bij bijna ieder huis staat wel een hórreosdit zijn smalle bouwsels van natuursteen.In de wanden zijn openingen aangebracht,waardoor er lucht bij de maïs kan komen omdat deze anders in het vochtige klimaat van Galicië snel zou gaan schimmelen.
Om te voorkomen dat er muizen door de gaten in de wanden naar binnen komen, worden de horreos op verhogingen gebouwd,bovendien wordt er tussen de opslagplaats en de poten een grote, naar buiten uitstekende stenen plaat aangebracht.In de om het dorp liggende weides zie je de koeien (Friese koeien)lopen,op de glooiende hellingen heeft dit ras zich zo te zien uitstekend aangepast.Af en toe zien we een ligboxstal maar meestal zijn het van die platte bouwsels, eigengemaakt en steeds verder uitgebreid omdat ook hier te zien is dat de boeren steeds meer vee gaan houden,het is een vruchtbaar gedeelte van Spanje,alles wat je ziet is groen.
Het landschap waar we doorlopen wordt dikwijls doorsneden door beekdalen met kleine snelstromende beekjes, die door de plaatselijke bevolking gebruikt worden zo zien we opeens aan de kant van de weg een gebouwtje staan waar een stuk of vijf vrouwen de was doen.
Gezellig kletsend doen ze de was en zonder ook maar op of om te kijken worden ze op de foto gezet, hoe de vrouwen dit beleven weet ik niet maar ik kan me nog goed herinneren dat ik een gevoel had van gêne, van moeten we dit wel doen zou ik dit wel leuk gevonden hebben, misschien valse schaamte.
Wat ook vermeldenswaard is zijn de eucalyptusbossen waar we door lopen,de hele omgeving ruikt ernaar doordat de afgevallen bladeren giftig zijn voor het leven op de bodem is dus alles rond de bomen dood er leeft niets meer geen beplanting zoals varens,orchideeën,maar ook de dieren zoals vogels, muizen enzovoort.
Het is deze laatste dagen wel bijzonder druk op de camino dus het wordt weer afwachten of er plaats is in de herberg in Arzua,onwillekeurig ga je dan wel eens wat sneller lopen en probeer je zoveel mogelijk wandelaars in te halen ,maar als we dan aankomen merk je dat het niet werkt want de herberg is al vol dus maar weer verder.Na een aantal vruchteloze pogingen besluiten we maar door te lopen naar Pedrouzo dat op 22km van Santiago ligt maar ook daar blijkt dat de herberg vol is, ja er is nog plaats in grote tenten waar je op de grond in de modder moet slapen en omdat we ook geen slaapmatje meer hebben doen we dat maar niet.
Via veel gevraag komen we in een luxe pension terecht voor 30euro waar we de beschikking hebben over douche,bad en wc en zijn eigenlijk ook wel blij om weer eens op een echt bed te slapen.Als we dan savonds de stad ingaan om te eten zien we Peter terug die we overdag uit het oog waren verloren,ook Michael zijn we kwijtgeraakt maar die vertelde Peter is doorgelopen naar Santiago!!!!dus die heeft als hij dat redt vandaag 68km gelopen.
Savonds spreken we af met Peter dat we morgen met ons drieën de laatste 22km zullen lopen hij heeft vlakbij ons pension ook een bed gevonden.
welte.
Michael en Rein
Vrouwen aan de was
Eucalyptus bomen
Maïs opslag
Zijn we in Friesland!?!
De Santiago Swalkers 