Epiloog

Aankomst bij de kathedraal, en het verhaal van Cabo Finisterra.
Nadat we alle moderne gebouwen in de buitenwijken gehad hebben en een paar voorstadjes komen we in de oude stad bij de Porta do Camiño(Poort van de St.Jacobsroute)in het centrum.
En dan zijn we bij de kathedraal, we weten niet wat we zien, een enorme rij mensen staan geduldig te wachten op hun beurt de kerk binnen te gaan om als afsluiting van hun tocht,of gewoon als toerist het borstbeeld van Jacobus te omarmen.Rein en ik hebben niet de behoefte om de tocht zo af te sluiten,en na enig overleg besluiten we eerst naar het bureau voor de pelgrims te gaan om onze Compostela te halen,ook hier is het aardig druk maar wel te doen.
Gewapend met onze Credentialoftewel stempelkaart staan we te wachten om onze Compostela in ontvangst te kunnen nemen, niet eerder nadat we een aantal vragen moesten beantwoorden over onze beweegredenen,waren ze wel zuiver!!??
Ook is er in dit bureau een reisbureau gevestigd om de terugreis te boeken en al wachtende besluiten we om de bus te nemen die ons dinsdag terug naar Nederland zal brengen en waar we woensdag om een uur of negen savonds in Utrecht zullen aankomen.
Als dit allemaal geregeld is begeven we ons weer op straat en komen we in de drukte van de stad waar een processie is ter ere van wat of wie weten we niet maar in de drukte klampt ons en vrouwtje aan die ons een voorstel doet om bij haar een kamer te huren.
Onze eerste gedachte is dat we verrast zijn maar zeggen we, we zullen toch plaats moeten hebben dus laten we maar eens kijken,voor 25euro een kamer voor ons tweeën is niet gek en het is vrij dicht bij het centrum,aan het vrouwtje te zien is ze in de wolken dat ze zo snel succes heeft.Het is een eenvoudige kamer met gebruik van de badkamer en wc, dus doen we het en installeren we ons voor drie nachten,en nadat we ons opgeknapt hebben gaan we opnieuw naar het centrum om ons wat te vermaken.
Nu waren we van plan om zondagmorgen naar de mis te gaan en het hele gebeuren mee te maken, maar als we aan de andere kant van de kathedraal, nieuwsgierig als we zijn de kerk binnen wandelen zien we dat er een mis begint dus zeggen we dan blijven we hier en dan hoeven we morgen niet.Ondanks dat de preek niet te begrijpen was omdat alles in het Spaans was waren we toch onder de indruk van het hele gebeuren, en een beetje stil zijn we eruit gekomen, misschien ook wel omdat de tocht nu helemaal ten einde was.
In een klein kroegje onder het genot van een biertje hebben we elkaar de hand geschut en net zoals het eigenlijk altijd gegaan is zonder veel poespas elkaar geluk gewenst en dankjewel gezegd voor de steun die we van elkaar gekregen hebben.
Maandags zijn we met de bus naar Cabo Fnisterra geweest, het einde van de aarde, waar veel pelgrims hun kleren verbranden waarin ze geleefd en gelopen hebben.

Ultreya.!!

images/Afbeelding 213.jpg
Vuurtorenhuis Cabo Finisterra