Zaterdag 25 september

Pedrouzo-Santiago, 22km.
Na en nacht in een luxe bed breekt de dag aan dat we aankomen in Santiago en waar we al een tijdje naar uitgezien hebben, de laatste 22km!!!!
In het donker zien we Peter aankomen en met ons drieën lopen we de buitenwijken van Pedrouzo door en als we dan op de route zitten zien we meerdere pelgrims,er is een jonge vrouw die ons vraagt of ze met ons mee mag lopen omdat het pad zonder zaklantaarn niet te lopen is.Behoorlijk steil is het pad en we moeten op de tast (met de voeten)vooruit zien te komen maar al gouw worden we verast door licht in het donker wat blijkt nou,hier is een alberge waar vannacht ook pelgrims geslapen hebben en waarvan de beheerder al druk in het spier is om de mensen van een ontbijt te voorzien.Met veel genoegen laten we ons een bocadilla met koffie voorzetten en genieten er dubbel en dwars van,de beheerder is een ware zakenman ,hij heeft van alles te koop en heeft zichtbaar plezier in zijn werk en maakt het zijn klanten naar de zin, ook zijn er in de herberg nog en paar oude bekenden van onderweg.
Dan stappen we op en lopen en tijdlang door een eucalyptusbos en dan plotseling is er naast ons een enorm kabaal alleen kunnen we niet zien waar het vandaan komt, we zien een verblindend licht van achter ons wegkomen, blijkt het een vliegtuig te zijn, we lopen namelijk vlakbij de landingsbaan langs van het vliegveld van Lavacolla.
In Lavacolla een klein dorpje voor Santiago loopt een beekje waar de pelgrims uit vroeger tijden zich uitgebreid wasten en schone kleren aan trokken,als ze die tenminste nog hadden tegenwoordig is het vanwege de vervuiling niet verstandig om hier het water in te gaan.
Het is nog donker als we de grenspaal van Santiago tegenkomen vlakbij een drukke verkeersweg waar we over moeten steken,opeens stopt er een zilvergrijze Mercedes waaruit drie mensen stappen,alle drie een rugzak uitladen,zwaaien naar de chauffeur en zetten het op een lopen, op naar Santiago met bepakking,wie doet je wat.??
Dan komen we aan op Monte de Gozo waar de Paus in 1989 een bezoek bracht en waar een groot modern monument voor de pelgrims is neergezet en even verder een groot bezoekerscentrum.Op een groot plein stoppen de touringcars waar de dagjesmensen uitstappen om het monument te bekijken en hun eerste koffie te drinken,wij gaan ook het monument bekijken en wat fotos nemen, het is namelijk zo dat de pelgrims van vroeger op deze verhoging in het landschap voor het eerst de kathedraal van Santiago konden zien als het tenminste niet mistig of regenachtig weer was.
In de buitenwijken van Santiago komen we de pelgrimsherberg tegen op 15 min. verwijderd van het centrum van de stad,een voorziening met 150 slaapplaatsen in een slaapzaal en geloof het of niet ik hoorde dat er in totaal 3000 mensen konden slapen,het is een heel nieuw en modern geval.
En dan het moment waar we lang voor hebben gelopen het plaatsnaambord op een groot viaduct voor Santiago,ik kan nu niet zeggen welte omdat we nog niet gaan slapen, maar ik wil als laatste nog een epiloog schrijven over de gebeurtenissen na het plaatsnaambord Santiago.

images/Afbeelding 170.jpg
Daar ergens?